Проза прочее

Прийдя домой, он первым делом поцеловал жену, затем пожал руку сыновьям. Но первым встретил его все-таки Вотан, верный пес, с домашними туфлями хозяина в зубах. Вотан был гордостью Петера. Когда Петер решил, что каждая порядочная семья, а он считал свою семью порядочной, должна иметь собаку, то понял,…

Ранние автомобили уже превратили снег в кашу, и грузовик катился по ней на шипевших шинах, широко разбрасывая грязь. Изредка над улицей возвышался пешеходный переход, соединявший жилые кварталы с огромным чудищем на другой стороне. По одному шагал человек в брезентовой робе с капюшоном, накинутом на…

- Что, испугался? Никогда не видал раньше? - Никогда. Луи Ремир хмыкнул. - Уж если бы увидел, так не стоял бы теперь здесь. Как тебе удалось отвертеться? - Я подыхал с голоду, когда пошел на это дело. Попросил чего-нибудь поесть, а они спустили на меня собак. Меня приговорили к смерти. Но…

- Весьма подходящий автомобиль для посещения кладбища, - заметила мадам Решевски, когда они проезжали через Бруклин. Она сидела прямо, словно маленькая девочка в классе. Каждая складка её прекрасного котикового манто, каждый оттенок её мастерски наложенного макияжа, каждое движение её затянутых в…

Сегодня утром м-р Горслин заходил в комнату дважды. Первый раз он молча простоял за спиной Хью пять минут, потом сказал: "По-прежнему на Соде?" и вышел. В следующий раз он восемь минут стоял, не произнося ни слова, потом сказал: "Форстер, вы полнеете. Белый хлеб", - и вышел. Каждый раз Хью чувствовал…

3. HАСЕЛЕHИЕ И ЭМИГРАЦИЯ Статистические данные о еврейском населении не известны в достаточных деталях по всем странам, а также не известно сколько евреев было депортировано и интернировано между 1939-45гг. Однако по существующим статистическим данным, особенно по тем, которые относятся к эмиграции,…

Во время спора, становившегося все горячее и горячее, беглец поднял глаза и, не отрываясь, смотрел на губы управляющего, единственного человека, от которого мог он узнать о своей дальнейшей судьбе. Он смутно сознавал волнение, вызванное его присутствием, и, когда разговор смолк, он, в наступившей тишине,…

Далее аргументировалось в-пятых: вода явно наиболее следует движению Луны, что видно из прилива и отлива моря; поскольку, стало быть, круг Луны эксцентричен, представляется разумным, чтобы вода в своей сфере подражала эксцентричности круга Луны и, следовательно, сама была эксцентричной; и, так как этого…

Первое в истории убийство известно всем и каждому. Как изобретатель убийства и основоположник данного вида искусства, Каин был, по-видимому, выдающимся гением. Все Каины обладали гениальностью. Тувалкаин[18] изобрел орудия из меди и железа или что-то вроде того. Но каковы бы ни были оригинальность и…

Я сабраўся пайсцi прэч ад гэтага быдла, калi заўважыў на дарозе з вёскi плябана, рызнiка i вясковага хлопчыка-служку. Я падбег да iх i пачаў абурацца. Плябан зусiм не здзiвiўся, не прыспешыў, ступаў нетаропка. Ён адказаў: - Нiчога не зробiш, пане. Такi звычай. Усе так робяць, i я не магу нiчога…

А трэцяй мяне пабудзiлi. Я апрануў кажух i далучыўся да Карла, таксама апраненага ўжо ў мядзведжае футра. Мы выпiлi па келiху шампанскага ды па шклянцы гарачай кавы i выйшлi на двор, дзе нас чакаў лоўчы з сабакамi Плёнжонам i П'еро. Ужо з першых крокаў я адчуў, што мяне прабiрае да касцей. У такiя…

Апоўначы настала наша чарга. Двое сяброў, якiх мы заступiлi, выйшлi, i мы з калегам увайшлi i селi каля ложка. Твар у нябожчыка зусiм не змянiўся. Ён смяяўся. У кутках вуснаў былi вiдаць так добра знаёмыя нам зморшчынкi, i нам здавалася, што зараз ён расплюшчыць вочы, зрушыцца з месца, пачне гаварыць.…

Гэтак i згадка пра Мартэнаву дачку не давала спакою Бэнуа, нiбы назолiстая муха. Потым яму закарцела яшчэ раз убачыць дзяўчыну, i ён закружляў паблiзу Мартэнёўкi. I ўрэшце-такi ўбачыў: яна развешвала бялiзну на вяроўцы, напятай памiж дзвюма яблынямi. Дзень быў цёплы; Мартэнава дачка была адно ў…

Па доўгiм памараку стары, нарэшце, апрытомнеў, але ён яшчэ быў такi слабы, такi нямоглы, што доктар пабойваўся, каб не здарылася чаго горшага. - Дзе вы жывяце? - запытаўся ён. Стары танцор з вiдавочнай цяжкасцю напружваў памяць, урэшце як быццам прыгадаў i назваў вулiцу. Аднак нiхто з прысутных…

Я глядзеў, аслупянелы ад здзiўлення, i пытаўся ў сябе, хто з нас вар'ят, ён цi я. Але раптам ён спынiўся, зрабiў некалькi крокаў наперад, як гэта робяць акцёры на сцэне, пакланiўся, адступаючыся назад з тонкай усмешкай i пасылаючы дрыгатлiвай рукой блазенскiя пацалункi ў бок двух радоў падрэзаных…

I вось аднойчы жонка закрыстыяна, якая вяла гаспадарку ў абата, паведамiла яму пад сакрэтам, што яго пляменнiца мае каханка. Гэтая навiна так яго ўзрушыла, што яму нават мову заняло. Ён так i застаўся стаяць з намыленым тварам, бо якраз у гэты час галiўся. Калi да яго зноў вярнулася здольнасць…

Пасля пайшоў да любай нявесты. Убачыўшы мяне, яна кiнулася насустрач, насцярожаная i радасная: "Што вы мне прывезлi?" Я зрабiў выгляд, што забыўся, яна не паверыла. Яна прасiла, нават малiла мяне, i, адчуўшы, што яна вось-вось заплача ад цiкаўнасцi, я падарыў ёй святы медальён. Ёй аж духi заняло ад…

Пан Марцiнi прашаптаў, гучна нацiскаючы на апошнiя склады: "Ведаеце, гэта панi Парыс!" Не, я не ведаў яе, але гэта iмя, iмя траянскага пастуха, сугучна злiлося з маiмi марамi. Я ўсё ж спытаўся: "А хто яна, панi Парыс?" Ён, здавалася, абрадаваўся, што я не чуў гэтай гiсторыi. Я паўтарыў, што…

Яна адразу згадзiлася: - О! Добра, паснедаем у рэстаране. А ён далёка? Муж адказаў: - Ага, далекавата, але мы паедзем у омнiбусе. Яна здзiвiлася: - А чаму не на фiякры? Ён дабрадушна забурчаў: - Бач якая ты зборлiвая, браць фiякр на пяць хвiлiн дарогi, кожная хвiлiна - шэсць су,…

- Ану, марш сюды, нягоднiца! I гэта былi адзiныя песты, якiя ведала небарака. Калi яна падрасла, бацькi сталi пасылаць яе збiраць заказы на рамонт. Тады ў яе сям-там завялося некалькi знаёмых падлеткаў; але цяпер ужо бацькi яе новых прыяцеляў раздражнёна гукалi сваiх дзяцей: - Ану, марш сюды,…